Linuksiarnia

Tworzenie konta użytkownika z uprawnieniami roota

2010-01-20T18:59:00.001+01:00

Dokonujemy tego (z poziomu roota) następującym poleceniem:

useradd -o -u 0 -g 0 nazwa_użytkownika

Roundcube

2009-12-22T18:35:00.007+01:00

Jest to darmowy (na licencji GNU GPL) webmail z interfejsem użytkownika upodobnionym do aplikacji desktopowej. Działa na zasadzie klienta IMAP - jest to więc coś na wzór Gmail'a.
Webmail ten wspiera wielojęzyczność, w tym język polski. Posiada pełną obsługę HTML włącznie z wsparciem dla MIME, książkę adresową, manipulację folderami - w tym funkcjonalność Drag-&-drop, wyszukiwanie wiadomości i sprawdzanie pisowni. To dużo. A planowane jest znacznie więcej. Książka adresowa w pełni wspierająca standard VCard, wsparcie dla szyfrowania PGP i S/MIME oraz IDNA (narodowych znaków w nazwach domen), wąŧkowane listowanie wiadomości, skróty klawiaturowe (częśc z nich już zuważyłem działa), podgląd załaczników, funkcje importu i eksportu oraz panel administratora. Wymagania chyba rozsądne: webserwer Apache lub lighttpd; PHP od wersji 5.2.1; baza danych MySQL, PostgreSQL, SQLite lub MSSQL database; serwer IMAP wspierający IMAP4 rev1, rekomendowany jest również serwer SMTP albo przynajmniej PHP skonfigurowane do dostarczania wiadomości. Najzwyklejszy LAMP. Na Fedorze wszystko zostało zainstalowane z paczek RPM. Roundcube, Apache, PHP, Sendmail, Cyrus-imapd. Konfiguracji wymagał jedynie Sendmail i Cyrus-imapd. Istnieje mozliwość twozrenia skórek (XHTML i CSS2), choć na chwilę obecną nie zauważyłem żadnych dodatkowych do pobrania. I wszytsko działa bardzo ładnie. Zostaje mi tylko polecić ten program.

Wirtualizacja - informacje systemowe

2009-12-18T17:50:00.005+01:00

Gdy dokonujemy zakupu nowego komputera, laptopa czy też procesora rzadko sprzedawca ma świadomość czy dany procesor ma obsługę wirtualizacji czy też nie. Producenci też niezbyt chętnie umieszczają o tym gdziekolwiek jakieś informacje. Najlepiej sprawdzić tę informację przed zakupem. Wyróżnia się parawirtualizację i pełną wirtualizację. Obsługę parawirtualizacji (PAE) posiadają wszystkie procesory x86_64 oraz ia64.
Aby sprawdzić czy posiadany przez nas procesor posiada obsługę parawirtualizacji wykonujemy następujące polecenie:

grep pae /proc/cpuinfo

Jeśli wynikiem jej wykonania będzie:

flags : fpu tsc msr pae mce cx8 apic mtrr mca cmov pat pse36 mmx fxsr sse syscall mmxext 3dnowext 3dnow up ts

to posiadamy obsługę parawirtualizacji.

Pełna wirtualizacja jest wolniejsza od parawirtualizacji. Posiadacze procesorów Intela mogą sprawdzić jej obsługa poleceniem:

grep vmx /proc/cpuinfo

Szczęśliwcy powinni otrzymać następujący wynik:

flags : fpu tsc msr pae mce cx8 apic mtrr mca cmov pat pse36 clflush dts acpi mmx fxsr sse sse2 ss ht tm syscall nx lm constant_tsc pni monitor ds_cpl vmx est tm2 cx16 xtpr lahf_lm

Dla procesorów AMD polecenie wygląda następująco:

grep svm /proc/cpuinfo

A satysfakcjonujący wynik tego polecenia to:

flags : fpu tsc msr pae mce cx8 apic mtrr mca cmov pat pse36 clflush mmx fxsr sse sse2 ht syscall nx mmxext fxsr_opt rdtscp lm 3dnowext 3dnow pni cx16 lahf_lm cmp_legacy svm cr8_legacy

Należy też sprawdzić czy funkcjonalność pełnej wirtualizacji jest włączona w BIOsie:

cat /sys/hypervisor/properties/capabilities

Jeśli otrzymamy jeden wpis zawierający hvm:

xen-3.0-x86_64 hvm-3.0-x86_32 hvm-3.0-x86_32p hvm-3.0-x86_64

to system jest gotowy do pełnej wirtualizacji. Jeśli nie, to należy odszukać i włączyć odpowiednią opcję w BIOSie - a jeśli zajdzie taka potrzeba również uaktualnić go. Niestety u mnie W Fedorze 12 pomimo obsługi pełnej wirtualizacji brak jest tego pliku. Dodatkowo, gdy korzystamy z VirtualBox na 64-bitowej maszynie i chcemy uruchamiać 64-bitowych gośći, należy wcześniej uusnąć inne pakiety dotyczące wirtualizacji jak Xen, Kvm, Quemu. Może w przyszłych wersjach to poprawią.

Konwersja z systemu plików ext3 do ext4 w Linuksie

2009-11-25T23:11:00.012+01:00

Jest to czynność dość prosta. W moim przypadku przeprowadziłem ją na systemie operacyjnym Fedora 12 w wersji 64- bitowej. W przypadku świeżej instalacji system instaluje się już od razu na ext4. Jednak ja wykonałem podniesienie wersji z 11 na 12. W Fedorze 12 GRUB już obsługuje ten system plików i istnieje możliwość uruchomienia z niego Linuksa.

System najlepiej uruchomić w trybie pojedynczego użytkownika (parametr single). W pliku /etc/fstab dokonujemy małej zmiany na wzór poniżej:

/dev/dev-name / ext4 defaults 0 1

Następnie przemontowujemy system plików, aby był tylko do odczytu poleceniem:

mount -o remount,ro /

Sprawdzamy czy nie ma błedów:

fsck.ext3 -pf /dev/dev-name

Następnie włączamy wszystkie funkcjonalności ext4:

tune2fs -O extents,uninit_bg,dir_index /dev/dev-name

I koniecznie ponownie po wszystkiem sprawdzamy (obowiązkowo; inaczej po ponownym uruchomieniu zostaniemy poinformowani o błedach) czy system plików nie zawiera błędów:

fsck.ext4 -yfD /dev/dev-name

Najlepiej też dodać do grub.conf parametr uruchomienia kernela:

rootfstype=ext4

Zasadniczo to wszystko. Jednak pliki utworzone przed migracją nadal będą korzystały z bitmap mapping ext3, a nie z extens ext4. System zadba sobie o to sam zmieniając ten atrybut przy ponownytm zapisie danego pliku. Proces ten będzie raczej dość wolny, zwłaszcza gdy mamy duzo plików z których bardzo rzadko korzystamy. W przyszłości o proces ten będzie automatycznie dbało narzędzie e4defrag - jednak obecnie jest w fazie rozwojowej. Polecenie służące do sprawdzenia czy dany plik lub katalog posiada ten atrybut to: lsattr. Wydając polecenie:

lsattr /home

możemy otrzymać wynik:

------------------- /home

gdzie kreski oznaczają to, że dany plik/katalog nie korzysta jeszcze z atrybótów ext4. Możemy mu je nadać poleceniem:

chattr +e /home

Ponownie listując otrzymamy wynik:

-----------------e- /home/user/foo/bar

gdzie e oznacza extens. Polecenie chattr może być wykonywane na wielu plikach jednocześnie, lecz nie jest możliwe jego wykonanie rekursywnie (przez strukturę plików i katalogów). Dlatego zaleca się wykorzystanie dwóch magicznych poleceń (pierwsze dla plików, drugie dla katalogów):

find /home -xdev -type f -print0 | xargs -0 chattr +e f

find /home -xdev -type d -print0 | xargs -0 chattr +e

Można je wykorzystać do konwersji wszystkich plików z poziomu katalogu głownego (ale po konwersji samego systemu plików). Najlepiej wykonywać te dwa polecenia w trybie pojedynczego użytkownika, ze względu na minimalizację zakłóceń podczas ich pracy i prawdopodbnie dużą ilość komunikatów generowanych do logów.